Get Adobe Flash player

33 JAAR LATER

Een blik uit het raam laat een regenachtige, grijze en kleurloze wereld zien met veel fluitende wind door de kieren van de voordeur. De echte winter met sneeuw, vorst en ijzel laat op zich wachten. Wat nog niet is kan nog komen. 

Dat was in januari 1982 wel even wat anders. Het vroor dat het kraakte. Boten lagen bevroren in het water. Schoolkinderen schaatsten op het Dierens-kanaal in Gelderland. En langs het kanaal stonden kraampjes met warme broodjes, chocolademelk en erwtensoep. Wij reden met vijf miauwende katten, goed beschermd op de achterbank van de auto, richting Groningen naar ons nieuwe huis. De keuze voor het Noorden was uit nood geboren omdat de woonsituatie van dat moment geen ruimte bood voor rolstoelgebruikers. Informatie leerde ons dat het nog wel twee jaar zou gaan duren alvorens in die omgeving levenslooprolstoelvriendelijke huurhuizen gebouwd zouden worden. We waren vastbesloten als het ervan kwam terug te gaan naar de Gelderse natuur en het stadje Doesburg. En zo reden we richting Noorden. We lieten een deel van onze jeugd achter. De vijf katten, veilig op de achterbank, miauwden nog steeds ondanks hun slaappilletje dat ze eerder op de morgen hadden gehad. Zo arriveerden we ongeveer twee uur later in onze nieuwe woonplaats waar in het jaar 1987 onze zoon werd geboren.

Wat hebben mijn zoon en ik vanaf zijn derde jaar veel speelplaatsen bezocht! Ik hoor nu nog weleens de opmerking: “ik herken u als degene die met dat kleine jongetje voor op uw rolstoel door de wijk rijdt”. Grinnikend zeg ik dan “dat kleine jongentje is nu een kerel die bijna is afgestudeerd”.

Ik kan me ook nog herinneren dat ik me in de beginjaren druk maakte voor het behoud van een voor de jeugd geplaatste basketpaal aan een blinde muur. Deze moest worden verwijderd om plaats te maken voor twee parkeerplaatsen. Vandaag aan de dag zijn zulke thema’s maar peulenschillen waar nauwelijks nog aandacht voor bestaat. Je ziet de speelplaatsen langzaam uit het wijkbeeld verdwijnen.

Dat is nu 33 jaar geleden en we wonen nog steeds in Groningen met zoon en Max de kater. Vrouw zonder huisdier is ondenkbaar. Onze zoon zegt weleens “mam, pap, wanneer verhuizen jullie eens, ik ga straks ook het huis uit”. En de wijk verandert ook. Een zeer terechte opmerking, want de wijk is in de afgelopen jaren sterk veranderd. Hoe dan ook, door het wispelturige politieke klimaat van wetten en regelgeving is de vastbeslotenheid van 33 jaar geleden drastisch bijgesteld. Mogelijkheden en onmogelijkheden en of wensen worden vandaag de dag, 33 jaar later, nauwelijks meer gemaakt vanuit een droom of een plan. Eerder vanuit zakelijke overwegingen.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

juridische

Weerfoto's Beijum

16 januari 2018 Zuidwolde
16 jan 2018 15:2216 januari 2018 Zuidwolde
11 januari 2018 Zuidwolde
11 jan 2018 18:0611 januari 2018 Zuidwolde
11 januari 2018 Kardinge
11 jan 2018 14:1111 januari 2018 Kardinge
10 januari 2018 Vogelplas
10 jan 2018 15:4610 januari 2018 Vogelplas

beijumnieuws2