Get Adobe Flash player

Harm's Column

Kijk niet achterom maar vooruit, want daar moet de lente vandaan komen. Het was wel even schrikken deze morgen bij het wakker worden. De wijk lag weer onder een klein laagje sneeuw en het voelde koud aan. In deze tijd van het jaar waarin het metrologische gezien lente moet zijn, waait nu een koude oostenwind. Verleden jaar omstreeks deze tijd was het warmer. We kregen een witte Pasen met glühwein en misschien krijgen we een groene Kerst met veel zonneschijn. Dat durf ik haast niet te voorspellen. Wel hadden wij in 2013 vroeg Pasen, Misschien dat daardoor de laatste winterstuiptrekkingen zich nog even laten gelden. Deze Pasen was de koudste sinds 1964. Maar ja, april kan ook nog doen wat het wil, luidt het spreekwoord.

 

Wat een algemene opening over het weer alsof je geen andere onderwerpen in je hersenspan zou hebben zitten om over te brainstormen. Het geven van een mening, visie of het plaatsen van een stelling ligt om de hoek van je voordeur en op het puntje van je tong om het uit te spreken. Of om via een langzame dansende wijsvinger over een kleine witte toetsenbord je meningen te vormen en te delen met geïnteresseerden. Soms kan zwijgen ook raadzaam zijn en onverschillig denken: het zal wel. Laten we er maar op houden dat deze onverschillige houding te wijten is aan de te lang durende koude wintermaanden. Waar je ook komt, overal hoor je “wanneer is het nu echt mooi lente weer?”

 

Buiten schijnt de zon en uit de wind is hij best al krachtig. Nu maar wachten tot de wind draait. Soms hoor ik het charmante lente geluid van fluitende vogels in de tuin. Vanuit de keuken hoor ik het geluid van borden en een schreeuw: ETEN!

“Wanneer komt de lente”? “Na de winter”, werd er droog lachend geantwoord, alsof niemand dat zou weten. Na regen komt zonneschijn, maar niemand weet wanneer. Geduld hebben is een schone zaak

 

Zal het een debat  gaan worden tussen David en Goliath, was de vraag na lezing van een samenvattende rapport over wat in de wandelgangen is gaan heten “Het Abbing-rapport”.

 

Een samenvatting van net iets meer dan een bladzijde over de wijkdemocratie. Of over een gemeenteambtenaar die vanuit zijn tweede nevenfunctie als voorzitter van de wijkorganisatie Beijum de democratische regels niet heeft overschreden. 

Zeker zal een stevige opponent – zoals deze in het rapport werd benoemd - zich hiervan bewust zijn. 

Vooral als er in het verleden door het college toestemming is verleend aan nevenactiviteit deel te nemen. Een zeer discutabele constructie voor een zelfstandig wijkorganisatie!

 

Wel wordt aanbevolen in algemene zin een standpunt in te nemen over de vraag of een ambtenaar van gemeente Groningen wel actief kan zijn van buurt-vertegenwoordigende organen als de  BOB voor Beijum. Een boeiende aanbeveling die de moeite waard is te blijven volgen al is het maar om van een wijkorgaan een bredere zelfstandige organisatie te maken met een geheel onafhankelijke kritische opiniewijkkrant.

Wat zijn velen er wijzer van geworden nu de ruim een pagina tellende samenvatting openbaar is? Het accent van deze samenvatting met conclusies en aanbevelingen lag meer op de ambtenaar en zijn tweede nevenfunctie waarover in het  verleden afspraken waren gemaakt met het toenmalige college over voorwaarden. Daarentegen geen enkele opmerking over de aanleiding tot dit onderzoek. Het zal dan toch geen langdurige onderzoek worden tussen David en Goliath?

 

Zouden David en Goliath samen kunnen bewerkstelligen dat de lente zich nu laat zien? Iedereen baalt van de aanhoudende koude winter. Een glimlach kwam in me op, wetende dat dat nooit  zal gaan gebeuren. Intussen belde partner de buurvrouw met een ernstige verzoek om de volgende dag een ladder tegen de boom te plaatsen. Vervolgens via dezelfde ladder naar boven te klimmen en aan de touw te trekken om de zon te laten schijnen.  Vanwege de ernstige toon waarmee het telefonisch gesprek werd gevoerd, bleef het aan de kant van de lijn minuten lang stil. Dan ineens een hard schatergelach met de opmerking: gek! De volgende dag hadden ze elkaar weer aan de telefoon waarin de buurvrouw  vertelde; ik kon helaas net niet bij het zonnetouwtje komen: ik kwam een  millimeter tekort. Op een langere ladder mag ik niet staan. En zo blijft het nog even koud en grauw weer. Of zoals iemand anders beweerde: elke dag die nu voorbij gaat komen we steeds dichter bij de dag waarop het  echt  lente is. Voorlopig  roert  maart zijn staart.

 

 

 

 

Blijkbaar heeft het zo moeten gebeuren zoals het nu gebeurd is, dacht ik na het lezen van een pagina vullende artikel over de op z’n zacht gezegd ping pong democratie in de wijk tussen de wijkorganisatie en zij die zich kritisch bleven opstellen voor een bredere opener informatievoorziening dan alleen de papieren maand-wijkkrant.

Beijumnieuws en Lijn6 zijn destijds deze weg ingeslagen om digitaal het laatste actuele wijk nieuws te brengen. Deze twee aanvullende sites worden nog steeds gezien als concurrenten van de wijkkrant. Dan wel dat het wijkbestuur er de grootste moeite mee heeft dat er meerdere partijen zijn die buiten hun om het dagelijkse nieuws uit de wijk sneller kunnen brengen dan de maand-wijkkrant op papier. Vergeet de andere actieve groepen en organisaties ook niet die eveneens los van de BOB-stuur werken.

 

Het artikel verdient bepaalt geen schoonheidsprijs voor een bloemlezing dat vol staat met krachttermen waaruit niemand de feiten kan lezen waarom en hoe hoog het heeft kunnen oplopen?

Kern van het problemen is vermoedelijk de stelling: dat een wijkorganisatie op alle activiteiten in de wijk invloed dient te hebben. Of erbij betrokken wil worden.

Worstelen met de kritische vragen die op het bestuur worden afgevuurd is een teken dat er meer dient te gebeuren om het vertrouwen terug te brengen tot zakelijke afspraken. Nu zien en lezen velen een chronische worsteling waarin zakelijk en privé niet meer te onderscheiden zijn. Gaat het dan nog wel over de wijkbelang?

 

Sowieso plaatst het BOB-bestuur met haar krachttermen en bloemlezing het algemeen wijkbelang voor een discutabel dilemma. Waar vindt Beijum de bindingsfactor waarin meer ruimte komt vanuit de wijk. Vooral vanuit de straten zelf. Ook wel Heerden genoemd. Stop met de ping pong democratie want daarmee zet je alleen de wijk te kijk!

 

Een spelletje aan een ping pong tafel is in vergelijking met alle concurrerende vetes en belangen veel gezelliger.

 

Dagen gaan weer lengen, vogels weer fluiten, planten bloeien. Lentekriebels worden weer voelbaar en dan krijg alles weer een vriendelijk aanzien.                  

Het wordt weer lente, dat staat zo vast als een huis. Dat kan je niet zeggen van alle plannen die de Haagse coalitie van VVD en PVDA voornemens is te willen gaan uitvoeren. De plannen die bekend zijn geven een beeld weer waarin de broekriem voor velen nog strakker dient te worden aangetrokken. Dalende huizenprijzen en stijgende huurprijzen, wie kan dat goed uitleggen? Deze vraag hoor je steeds vaker. Stagnerende nieuwbouwplannen en de plannen om oudere wijken te herstructureren blijven voorlopig in de la liggen. Allen wachten op beslissingen over wat de coalitie gaat doen. Intussen raken wij steeds verder in crisissfeer waarin bijna niets meer met zekerheid kan worden vastgesteld. En of iemand morgen nog wel een baan heeft?

 

Het enige waaraan je bijna dagelijks wordt herinnerd is: wij moeten bezuinigen, hervormen om meer banen te creëren. Werk zoeken terwijl er massa’s ontslag- vergunningen worden aangevraagd omdat er geen voldoende werk is. Dan ook nog sollicitatieplichtig zijn want werken is belangrijk. “Moet er wel werk zijn”, denk ik dan met m’n nuchtere verstand. Wie zoekt zal werk vinden. Hoop doet leven zijn mooie woorden die stimuleren om te blijven solliciteren. Dat in sombere tijden waarin de werkloosheid hard oploopt naar zeshonderdduizend. Wat doet de coalitie? Die wacht en wacht op nog meer sombere cijfers. In al deze bezuinigingen en hervormingen zie ik ook een grotere kloof ontstaan tussen jongere goedkopere en oudere dure werknemers. Jongeren zonder werkervaring krijgen amper een kans.

Om over bezuinigingen in de ondersteunende diensten als verpleeg-, verzorgingstehuizen en bejaardencentra’s maar te zwijgen. Te zijner tijd gaan ook hier veel ontslagen vallen. Als je de discussies hierover een beetje volgt dienen er van de 2000 grote verzorgings- en verpleegtehuizen er 800 de deuren te sluiten, terwijl er op Beijum Oost een groot nieuw gebouw wordt gesitueerd. In de discussies gaat het erom dat iedereen zolang mogelijk in haar zijn eigen huis moet kunnen blijven wonen. En dat velen meer beroep zouden moeten doen op familie, kinderen en of buren. De zogenaamde mantelzorgers. Moet er niet aan denken om structureel een beroep te moeten doen op buren.

 

Werkgelegenheid, woningmarkt en gezondheidzorg zijn zomaar willekeurig gekozen grote pijlers waar de Nederlandse economie op moet draaien. Ze staan zwaar onder druk, want alles moet anders. Efficiënter, zakelijker controleerbaarder.

 

Welkom op de site van de Bewonersorganisatie Beijum, de BOB. Nieuws van en over de BOB. Zo te lezen hebben zij daarin gelijk, het gaat immers over hun organisatie. Hun wijkkrant met mooie geselecteerde soms ingekorte boeiende verhalen. Aangevuld met relatief meer reclame van buiten de wijk. Zien wij het goed? Reclame van buiten de wijk aantrekken om de twintig tellende wijkkrant pagina’s maandelijks vol te krijgen. In Beijum zijn toch ook bedrijven gevestigd die in de wijkkrant kunnen adverteren? Jullie waren…, zijn toch “De Bewoners Organisatie Beijum”? Of toch ook weer niet?

 

Alleen maar zichzelf op de borst slaan hoe goed zij voor de wijk zijn. Denkend zich van alles te kunnen permitteren en te vinden dat oorlogen in Mali en Syrië te vergelijken is met de concurrerende sites in de wijk. Ronduit beschamend en beledigend jegens allen die uit oorlogsgebieden hebben moeten vluchten, dat een van de bestuursleden bewerend voor een multiculturele wijk opkomend dergelijke uitspraken doet. Wordt er dan niet bij stil gestaan dat ten gevolge van soortgelijke

ongenuanceerde niet ter zake doende uitspraken de wijkorganisatie zelf ook in een ander daglicht komt te staan.

 

Extra cynische is het dan als dezelfde wijkorganisatie het NLA (Nieuw Lokaal Akkoord, red.) team adviseert goede verantwoording af te leggen. Vast ingegeven nu het NLA in meerdere wijken onder de aandacht is? Laat de wijkorganisatie dan eerst de hand in eigen boezem steken en stoppen met persoonlijk getwitter over vergelijkingen met oorlogen of persoonlijke beperkingen van derden die niets met bewonersparticipatie te maken hebben.

 

Na een onrustige december feestmaand voor de kleine en grote trouwe huisdieren, loopt Max de Kater weer met een krulstaart door het huis te dartelen. Of zit op de vensterbank geconcentreerd naar buiten te staren. Vogels zitten op de kaal bevroren takken. Een bloempot verschoof een beetje en dreigde op de grond te vallen.

Na een harde gil draaide Max zijn kop om en keek in de richting van waar het geluid vandaan kwam met een kattenblik van, wat nu weer? Ik deed toch niets. Weer een harde gil, nu iets feller. Oeps vrouwtje was het die mij altijd trouw te eten geeft. En waar ik soms lekker beschermd bij haar op schoot mag liggen. Waarom gilde zij dan zo hard.? Dan maar een andere rustplaats zoeken.

 

Intussen mijn “klapdoos”, laptop, opgestart en zag dat bijna alle netwerken weer actief zijn met hun verkooppraatjes dat het belangrijk is om mee te doen. Meningen, visies. En stellingen stromen weer in de mailboxen en vragen om een reactie terug. De altijd bij de hand zijnde telefoon rinkelt maar door. Deze morgen ook weer. Het was de Woonbond, een vereniging voor huurders, met de vraag of we een bijdrage willen leveren aan een nieuwsuitzending op de televisie over bezuinigingen waaronder de huurtoeslag. Aan het einde van dat gesprek een kreet “hebben wij weer”. De BN-ers komen weer in beeld.  In je schoenen blijven lopen en nooit ernaast. Morgen voelen wij de blikken in de rug. Of in het voorbijgaan de fluisterende woorden: zij waren gisteren op de televisie bij RTL nieuws. Morgen maar met zonnebril op boodschappen gaan doen. Zo waren wij even onderling aan het dollen. Dat mag toch wel als je tegelijkertijd maar de ernst van alle bezuinigingen en de gevolgen duidelijk weet te brengen. Vooral de onzekerheid die voor velen nog staat te wachten aan meer bezuinigingen. Ik moet er niet aan denken hoeveel gezinnen en één-ouder gezinnen met opgroeiende kinderen ervoor komen te staan. Nog meer beknibbelen en zoeken naar wat nog wel kan en wat niet meer mogelijk is. Triest is het dan wanneer hier en daar harde reacties te horen zijn. Of de opmerking: tegen die tijd komt er wel een oplossing. Intussen beknibbelen velen voorts om de maand financieel goed door te komen.

 

In de huiskamer hoorde ik een gemopper van: Max loop eens niet voor mijn voeten als ik aan het koken ben. Tja, katten blijven katten.

Wat zijn het voor profeten die hadden voorspeld dat de wereld zou vergaan? Gelukkig hebben velen de reeds achter ons liggende traditionele december feestmaand samen met familie, vrienden en kennissen kunnen vieren. 

Het nieuwjaarsconcert op de achtergrond luidt de eerste dag in van het nieuwe jaar. In diverse talen en op verschillende manieren geven velen uiting aan een liefdesvol en een respectvol goed jaar in 2013. Wensen en goede voornemens in overvloed staat symbool voor een goede nieuwe start in 2013. Of doorgaan op de oude voet in de hoop dat de kritische mensen gaan zwijgen en hun netwerken gaan sluiten. Of samenvoegen. Om eerlijk te zijn zie ik het laatste liever nooit gebeuren want dan sluit je alle kritische visies en artikelen op de wijk af. 

Met sier- en knalvuurwerk hebben wij afscheid genomen van het jaar 2012 en verwelkomen we 2013. Wat een volksfeest was het weer en, volgens zeggen, bijna weer het traditionele nieuwjaarfeest voor jong en oud op de grote parkeerplaats. 

Met nieuwe kansen in de zoektocht naar meer verdraagzaamheid en verbondenheid op die momenten waarop dat nodig is. Juist nu de in crisis zijnde samenleving van onzekerheden welke richting het op gaat, wordt het maken van goede beslissingen er niet eenvoudiger op. Als je alleen al de signalen waarneemt over welke grote veranderingen aan bezuinigingen op ons afkomen, vrezen velen dat het ook ten koste zal gaan van redelijk tot goed lopende sociale en ondersteunende diensten in de wijk en wijken in de stad Groningen. 

Verbondenheid en netwerken in reguliere overlegstructuren werken elkaar meestal tegen. Misschien wel om het behoud van posities die als belangrijk wordt geacht voor een wijk, dan een eenheid vormen. Dwalend door de wijk kom je best nog wel veel vormen van verbondenheid en verdraagzaamheid tegen. Dat geeft de burger moed en vertrouwen om in het jaar 2013 door te gaan.

Hoe vergaat het jullie nu het jaar 2012 geschiedenis is waarin alleen kan worden teruggekeken op wat er geweest is. Of met verbazing de conclusie trekken: hoe was dat nu mogelijk! En nog steeds staan er meer vragen open dan aan concrete antwoorden worden gegeven. Vasthouden aan het verleden, denken in wij-zij structuren komen meer onder invloed te staan door het snelle actuele dagelijkse multimediagebeuren. Die mogelijkheden hebben laten zien dat er nieuwe overlegvormen anno 2012 bestaan die hun invloed laten gelden. Beijum is misschien wakker geschud dat niet alles meer zo zelfsprekend is zoals dat door de wijkorganisatie graag wordt gezien.

 

Dat er in 2012 onafhankelijk onderzoek heeft plaats gevonden naar het democratische besturen van mogelijke vernieuwingen met meer invloeden vanuit de achterban richting het besturen van de wijk. En een hoorzitting op de wet openbaarheid blijft ook maar doorsudderen alsof die niet aan regels gebonden is waarin binnen een vastgestelde termijn van, zes a acht weken een antwoord beschikbaar dient te zijn? Gaat het nu in principe om een gemeentelijke ambtenaar in dienst van diezelfde gemeente. Of om een voorzitter van een wijkorganisatie? Twee vragen met elk een eigen invalshoek die het openbaar maken van dat onafhankelijk onderzoeksrapport vermoedelijk bemoeilijkt?  

 

De procedures van het Nieuw Lokaal Akkoord 2.0 (NLA) is ook zo’n ondoorzichtig gebeuren die de gemoederen bezig houdt. Vage termen als “gemeenschappelijk belang” wordt onvoldoende beschrijven wat er feitelijk mee wordt bedoeld. Ik noem hier twee voorbeelden ter verduidelijking. Bij het N.L.A was een gemotiveerd verzoek ingediend voor twee lichtkranten als actuele niet-commerciële informatiebron voor bewoners uit de wijk Beijum en de Hunze. Strategische opstelling in de promenade boven de beide ingangen van Winkelcentrum-West. Actuele informatie vanuit Beijum dient toch het gemeenschappelijke belang? Kosten lagen tussen de 17 en 18 duizend euro. Telefonisch werd het verzoek afgewezen met de argumenten te duur en het dient niet het gemeenschappelijk belang. In het vervolg van het gesprek werd verteld dat er in de Wegwijzer al een proef draait met een lichtkrant.  Die lichtkrant hangt daar al jaren met alleen reclame van de Openbare Bibliotheek. Hoelang duurt die proef al. Hoe dan ook de afwijzing voor de twee lichtkranten op Beijum West is nooit schriftelijk gemotiveerd.

Dan het laatste voorbeeld dat het N.L.A drie en een halve ton besteedt aan het plaatsen van hekken ter hoogte van de Fossemaheerd aan de Zuidzijde van Beijum. Alsof dat niet te duur is. Met moeite kan ik mij los maken van het idee dat het middel alleen wordt ingezet voor wat door het wijkteam zelf denkt dat goed is. O, zeker, er wordt hard geroepen dat iedereen zaken voor je Heerd of buurt bij  het N.L.A. kan aanvragen. Ondanks deze kritische opsomming zag ik dat vanuit het N.L.A. een financiële ondersteuning werd gedaan bij het doen verschijnen van het boek met de drie B’s: Boeren, Burgers en Beijumers. Zo ook bij het grote jaarwisselingfeest van 2012 verleden jaar.

 

Zomaar enkele terugblikken die aangeven hoe onduidelijk de samenwerking in de wijk werkt. Of hoe lastig het is als iedereen doorvraagt tot alles boven water komt en duidelijk is.

 

Wat doet het er nog toe, want in de laatste weken van het jaar worden de vol geschreven agenda’s met afspraken, aantekeningen of gekrabbel over 2012 gesloten en alles verdwijnt in geschiedenis.

juridische

Weerfoto's Beijum

24 juli 2018 Beijum
24 juli 2018 17:0524 juli 2018 Beijum
23 juli 2018 Beijum
23 juli 2018 16:4423 juli 2018 Beijum
19 juli 2018 Beijum
19 juli 2018 16:4919 juli 2018 Beijum
26 mei 2018 Beijum
26 mei 2018 20:0326 mei 2018 Beijum

beijumnieuws2